วาฬเพชฌฆาตกับการแสดงโชว์ อนุรักษ์หรือทำลาย?

Whale

เชื่อว่าหลายคนคงจะเคยไปสวนสัตว์กันมาบ้าง   ในสวนสัตว์มักจะเต็มไปด้วยสัตว์ต่างๆ ที่ตัวก็อาจจะแค่โชว์ตัวเฉยๆ  แต่บางตัวก็จำเป็นต้องฝึกเพื่อทำการแสดงโชว์ให้โดนใจมนุษย์ผู้เข้าชมอย่างเราๆ  สถานกักกันของพวกมันก็พรากอิสระจากความเป็นธรรมชาติของมันไปอย่างไม่ต้องสงสัย

สำหรับปลาวาฬตัวยักษ์มหึมาแล้ว  คงเป็นไฮไลท์ในการเรียกเสียงฮือฮาจากความตื่นเต้นของผู้ชมได้มาก  และทำให้สวนสัตว์เต็มไปด้วยสีสันของผู้คน  และสำหรับสวนสัตว์บางแห่งที่มีเรื่องราวของเจ้าปลาวาฬยักษ์ตัวหนึ่งที่ แม้ได้ฉายาผู้ล่าแสนอันตรายอย่าง “วาฬเพชฌฆาต” แต่ทว่ามันกลับต้องจำทนอาศัยในบ่อแท็งค์น้ำเล็กๆ เมื่อเทียบได้กับขนาดตัวของมันก็ต้องเดาได้ว่าต้องอึดอัดแน่ๆ  แต่มันต้องอยู่ในคุกที่น่าตื่นตาตื่นใจและสร้างความสนุกสนานให้กับผู้ชมมนุษย์ที่ไม่รู้ตัวเองเลยว่ามีส่วมร่วมในการสนับสนุนการกักขังสัตว์ผู้ไร้ทางสู้ยาวนานถึง 45 ปี  มันชื่อ  Lolita  เป็นวาฬที่โดดเดี่ยวภายใน Miami  Seaquarium ของประเทศอเมริกา

ชีวิตของวาฬเพชฌฆาตตัวนี้เริ่มจากการถูกจับมาตั้งแต่ปี 1970  จากมหาสมุทรแห่งหนึ่ง  ในตอนนั้นมันมีอายุเพียง 4 ปีเท่านั้น  แต่กลับต้องนำมาฝึกแสดงแล้ว  ถือว่ายังเด็กมากเพราะลำตัวมีขนาดเพียง 1.2 เมตร

จนเมื่อมันเติบโตขึ้น  แม้จะมีขนาดใหญ่ตามเวลาที่ผ่านไปแต่ชีวิตของวาฬตัวนี้ก็น่าสงสารมากขึ้นแทน  เพราะแท็งค์น้ำเล็กๆ เริ่มแคบลงทุกวัน  แต่ถึงกระนั้นมันก็ยังมีเพื่อนวาฬด้วยกันอีกตัวชื่อว่า Hugo  อาศัยอยู่เล่นกันมาแต่เล็ก  แต่เรื่องน่าเศร้าก็เกิดขึ้นเมื่อ Hugo ได้เสียชีวิตก่อนวัยอันควรและได้จากเจ้า Lolita ไปอย่างไม่มีวันกลับ  ทำให้ Lolita ต้องกลายเป็นวาฬโดดเดี่ยว  ซึ่งผิดวิสัยวาฬที่มักอยู่เป็นฝูง  และไม่นานก็เชื่อว่า ชะตากรรมของมันก็คงไม่ตางจาก  Hugo เพื่อนของมัน

เรื่องราวของ Lolita  ทำให้เจ้าหน้าที่ผู้มีใจอนุรักษ์สัตว์ของ National Oceanic  และ Atmospheric Administration (NOAA) ออกมาปกป้องเจ้า Lolita ว่า “สมควรได้รับการปล่อยตัวสู่ทะเล”  ตามธรรมชาติ  พร้อมให้เหตุผลว่า  วาฬเพชฌฆาตเป็นสัตว์ที่อาจจะสูญพันธุ์ในอนาคต  และเราควรรักษาเผ่าพันธุ์ของพวกมันด้วยการปล่อยให้มันได้มีชีวิตอิสระตามธรรมชาติและได้อยู่กับฝูงมากกว่านอนรอวันตายในแท็งค์น้ำหลายสิบปีแบบนี้

แต่ผลลัพธ์ที่ได้ก็น่าหดหู่ใจคือ  ไม่ได้การตอบรับให้ปล่อยตัว   และทางเจ้าของอควาเรียมก็ได้ให้เหตุผลที่เจ้า Lolita สมควรใช้ชีวิตในแท็งค์น้ำต่อไปว่า  “การกระทำแบบนี้ก็ถือเป็นการอนุรักษ์วาฬเพชฌฆาตเช่นเดียวกัน”